KAKA: “İSMİ LAZIM DEĞİL”İN DOĞAL TARİHİ, NICOLA DAVIES, ÇEV. EGEM ATİK, CAN SANAT Y., 2010, 61 SAYFA

Hayalet kelimedir “kaka”. Adı üstünde kaka kelimedir. Ağza yakışmaz, dile getirilmez türden. Bir nevi cesaret gerektirir “Kakam geldi, kakamı yapacağım” demek filan. Yetişkinlerin anlam verilemeyen tabularından biridir. Onun yerine “Tuvaletim geldi.” demeyi tercih ederler. Birçok yönden olduğu gibi bu yönden de çocuklar yetişkinlere göre daha cesur davranırlar. Bir çocuk herkesin içinde “Anne, kakam geldi. Kakamı yaptım.” der ve bu gösterir ki; ebeveynler hala “kaka” demenin utanç verici, mide bulandırıcı bir şey olduğunu henüz çocuğa anlatmamıştır. Bu çocuk benim gözümde insan doğasına uygun yaşayan, koşullanmamış, şanslı biridir. Peki böyle kalabilmesi mümkün müdür? Bilemiyoruz.

Bu yönden Nicola Davies gibi bir yetişkinin bu kelimeyi dile getirmek bir yana dursun, eğlenceli bir şekilde tüm detaylarıyla kaleme alması alkışlanacak türden olsa gerek. Kaka Can Çocuk’un “Meraklı Kitaplar” serisinin orijinal kitaplarından biri. Kitap tamamen kaka konusunda merak edilen her türlü konuya değiniyor. Davies “Yetişkinler bu konuda utangaçlar. Atlar o yokmuş gibi davranıyor. Köpekler onu koklamaktan hoşlanıyor. Ve bebekler onu uykularında yapıyor.” şeklinde bir giriş yaparak bu kelimenin doğada var olup görmezden gelinen yönüne dikkat çekiyor. İlerleyen sayfalarda ise şimdiye kadar görmediğimiz kaka türleri görüyoruz. Tabi ki bunlarda sınırlı, çok büyük ve cıvık olan türleri sayfaya koyamamışlar. Kakaların cıvık cıvık mı yoksa lop lop mu olduğunu ayırt etmek konusunda da farklı tüyolar yok değil. Mesela; vampir yarasaların kanla beslendikleri için kakaları cıvık reçele benzerken develer susuz yaşayabildiklerinden kakaları lop loptur. Tür yönünden farklı olan kakalar renk yönünden ise; farklılık göstermez. Geneli kahverengimsidir. Ama bazı hayvanların kakaları çilek pembesi üzerine beyaz çizgili şekerlemelere benzer. Acaba hangileri?

Hayvanların ne zaman dışkılamak isterlerse bulundukları yerde kakalarını yaptıklarını düşünsek de bazı hayvanların toplu tuvaletler oluşturduklarını bu kitaptan öğrenmek mümkün. Erkek suaygırları gibi bazıları toplu tuvaletler oluşturarak güçlü ve sert olduklarını kokulu bir mesaj bırakarak çevresine duyurur. Burası onların özel alanıdır, kakayı koklayan bir hayvan yapanın cinsiyetini, gücünü, özelliklerini anlar ve ona göre hareket eder. Bunlar ne ki; Afrika’da ve Güney Amerika’da yaşayan misk kedileri uğradıkları toplu tuvaletlerdeki kakaları koklayarak olası eşleri nerede bulabileceklerini öğrenirler. Bu ve bunun gibi kakayla ilgili birçok öykü.

Tüm canlılar kakasını yapıyor yani dışkılar her yerde. Peki nerede bu kakalar? Ne oluyor ki; dünya bir bok çukuru haline dönüşmüyor?

İnşaat sektöründen, kaka avcılarına, dışkı için hayvan yetiştirenlerden, kaka dedektiflerine kadar birçok konuya değinerek; yazar, tüm bu soruların cevaplarını ortaya koyuyor.

Kaka’nın içeriği kadar resimleri de çok eğlenceli. Neal Layton’ın çizimlerine her sayfada rastlamak mümkün. Çok büyük ve cıvık kakaları resimleyememiş olsa da birçok kaka türüyle bu kitapta karşılaşıyoruz.

Kitabın fiziksel yapısına gelince kalın karton kapak, 61 sayfa renkli kuşe kağıttan oluşan 8 yaş ve üstüne yönelik capcanlı bir kitap.

Yazarın da dediği gibi “Kaka büyük olasılıkla gezegenimizdeki en faydalı şeylerden biri. Kafamıza düşen kuş kakasının şans sayılması tesadüf olmasa gerek!”

» Ayşe Merve PASLI

Reklamlar